Mołdawia w rosyjskiej wojnie narracyjnej (październik 2025)

Październik 2025 roku przyniósł utrzymanie wysokiej intensywności rosyjskich operacji informacyjnych wymierzonych w Republikę Mołdawii. Ich zasadniczym celem pozostaje podważanie zaufania do władz w Kiszyniowie, erozja poparcia dla integracji europejskiej i utrwalanie przekonania, że jedynie Rosja jest gwarantem stabilności i ochrony tradycyjnych wartości. Kampania wpisuje się w szerszy regionalny schemat Kremla, łącząc wątki antyzachodnie, antyliberalne i konserwatywno-populistyczne.

Główne osie propagandy

„Represje wobec Gagauzji i ucisk mniejszości”
Rosyjskie media i kanały Telegram oskarżały władze w Kiszyniowie o „atak na autonomię” Gagauzji i prześladowanie baszkan Evghenii Gutul. Kreml eksponował tezę, że Zachód wymusza likwidację samorządności mniejszości, przedstawiając Rosję jako obrońcę praw Gagauzów.

„Dysfunkcyjne państwo pod kontrolą Zachodu”
Propaganda budowała obraz Mołdawii jako „protektoratu Brukseli i USA”, w którym instytucje publiczne działają „na zlecenie donorów” takich jak USAID czy Fundacja Sorosa. Narracja miała dowodzić utraty suwerenności i kolonialnego charakteru reform.

„Upadek demokracji i sfałszowane wybory”
Po wyborach parlamentarnych kontynuowano przekazy o „represjach wobec opozycji” i „fałszerstwach wyborczych”, mimo że misje OSCE/ODIHR i ENEMO potwierdziły ich transparentność. Celem było utrzymanie wrażenia chaosu i braku legitymacji nowego rządu.

„Rząd Sandu militaryzuje Mołdawię kosztem obywateli”
Igor Dodon i prorosyjskie media przedstawiali Strategię Obrony Narodowej 2025–2035 jako dowód „militaryzacji na wzór NATO”. StopFals.md zweryfikował te twierdzenia, wskazując, że wydatki obronne wynoszą zaledwie 0,65 proc. PKB, a jednocześnie rosną nakłady socjalne.

„Zagrożenie wojną i przekształcenie kraju w strefę frontową”
Narracje o „planach NATO wciągnięcia Mołdawii w konflikt z Rosją” wykorzystywano do wzbudzania lęku i promowania neutralizmu. Przekaz powielał schematy znane z kampanii wobec Gruzji i Armenii.

„Rosja – obrońca tradycji i wartości mniejszości”
Kreml odwoływał się do symboliki wiary, pokoju i tradycji, kreując się na gwaranta stabilności i wartości konserwatywnych w opozycji do „liberalnego Zachodu”.

„Hipokryzja unijnej demokracji”
Bruksela miała rzekomo „przymykać oko na represje Sandu”, a Unię Europejską przedstawiano jako „autorytarny protektor PAS”. Celem było podważenie wiarygodności instytucji unijnych.

„Zachodni upadek gospodarczy i moralny”
Porównując „chaos UE” z „rosyjską stabilnością”, propaganda wzmacniała antyeuropejskie nastroje, przedstawiając integrację z UE jako źródło zubożenia i moralnej dekadencji.

„Cenzura i blokowanie niezależnych mediów”
Zamknięcie prorosyjskiego portalu Gagauznews określano jako „represję przeciwko prawdzie”. Narracja ta służyła obronie sieci propagandowych działających pod szyldem wolności słowa.

„Prześladowanie prorosyjskich polityków”
Procesy Mariny Tauber i sprawa Evghenii Gutul wykorzystywano do budowania mitu „ofiary zachodniego reżimu”. Tauber, skazana na ponad siedem lat więzienia, zbiegła do Rosji, co w propagandzie posłużyło jako „dowód prześladowań politycznych”.

„Eurasia – organizacja patriotyczna, a nie ekstremistyczna”
Działania Służby Informacji i Bezpieczeństwa (SIS) wobec rosyjskiej organizacji „Eurasia” przedstawiano jako „atak na wolność słowa”. Pomijano ustalenia SIS dotyczące jej powiązań z Ilanem Șorem i finansowania operacji destabilizacyjnych.

Komentarz analityczny

Październikowe działania propagandowe Federacji Rosyjskiej potwierdzają kontynuację strategii destabilizacyjnej o trzech kluczowych celach: delegitymizacji władz proeuropejskich, erozji zaufania do UE i NATO oraz utrzymania Gagauzji jako instrumentu nacisku polityczno-narracyjnego.

Kreml konsekwentnie wykorzystuje motywy emocjonalne – lęk, niepewność, poczucie krzywdy mniejszości i nostalgię za „porządkiem wschodnim”. Dezinformacja o „militaryzacji państwa” czy „sfałszowanych wyborach” służy budowaniu obrazu rządu jako narzędzia obcych interesów, a Mołdawii jako kraju pozbawionego suwerenności.

Rosyjskie operacje łączą działania cyfrowe, sieciowe i psychologiczne z realnymi próbami destabilizacji wewnętrznej – od kampanii dezinformacyjnych w mediach społecznościowych po finansowanie sieci powiązanych z Șorem i organizacją Eurasia. W efekcie utrwalany jest wizerunek Mołdawii jako państwa słabego, skłóconego i zależnego od Zachodu, co stanowi długofalowy fundament dla rosyjskich operacji wpływu w regionie.

Projekt MUGA – Mołdawia
„Publikacja powstała na podstawie bieżącego monitoringu środowiska informacyjnego Mołdawii, realizowanego w ramach projektu MUGA – moduł II („Śledztwa cyfrowe i analiza operacji wpływu na rzecz bezpieczeństwa środowiska informacyjnego społeczeństw Mołdawii, Ukrainy, Gruzji i Armenii”). Projekt jest realizowany przez Fundację INFO OPS Polska oraz DFRLab (Atlantic Council).

Działania finansowane są z budżetu państwa w ramach konkursu Ministra Spraw Zagranicznych RP „Dyplomacja publiczna 2024–2025 – wymiar europejski i przeciwdziałanie dezinformacji”. Publikacja wyraża wyłącznie poglądy autorów i nie może być utożsamiana z oficjalnym stanowiskiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej.”