DISINFO DIGEST

Monitoring rosyjskiego aparatu propagandy po wyborach parlamentarnych w Armenii wskazuje …

Monitoring rosyjskiej propagandy w Rumunii wskazuje, że eksplozja drona morskiego w porcie Konstanca została natychmiast wykorzystana przez aparat informacyjny Kremla jako pretekst do budowania narracji o „ukraińskim zagrożeniu” dla państw NATO. Rosyjski przekaz nie polegał na całkowitym zanegowaniu faktów, lecz na ich selektywnym użyciu i nadaniu im interpretacji zgodnej z interesem Moskwy. Ukraina została przedstawiona jako aktor nieodpowiedzialny, Rumunia jako państwo ponoszące konsekwencje własnej polityki wsparcia dla Kijowa, a NATO jako struktura niezdolna do zapewnienia bezpieczeństwa swoim członkom na wschodniej flance. Incydent w Konstancy stał się dla rosyjskiej propagandy dogodnym narzędziem oddziaływania psychologicznego. Realne zdarzenie — eksplozja drona morskiego w rumuńskim porcie — zostało przekształcone w materiał narracyjny służący do wzmacniania strachu przed rozszerzeniem wojny, podważania zaufania do Ukrainy oraz osłabiania społecznego poparcia dla dalszego wspierania Kijowa. W przekazie rosyjskim samo zdarzenie nie jest analizowane jako konsekwencja wojny prowadzonej przez Rosję przeciwko Ukrainie, lecz jako dowód, że to Ukraina i jej zachodni partnerzy generują zagrożenie dla państw NATO. Kluczowym mechanizmem tej operacji informacyjnej jest odwrócenie odpowiedzialności. Rosja próbuje usunąć z pola widzenia odbiorcy fakt, że destabilizacja Morza Czarnego, zagrożenie dla infrastruktury portowej oraz incydenty z dronami, minami i obiektami wojskowymi są bezpośrednio związane z rosyjską agresją. W miejsce tego kontekstu propaganda wprowadza prostą, emocjonalną tezę: Rumunia doświadcza zagrożenia, ponieważ wspiera Ukrainę.

Konstanca jako cel narracyjny. Rosyjska propaganda wykorzystuje eksplozję drona morskiego do uderzenia w Ukrainę, Rumunię i NATO

•

2026-06-05

•

Monitoring rosyjskiej propagandy w Rumunii wskazuje, że eksplozja drona morskiego …

Rosyjski aparat propagandowy w ostatnim tygodniu konsekwentnie łączył kwestie bezpieczeństwa Polski, aktywności NATO, wsparcia dla Ukrainy oraz sytuacji wokół Iranu w jedną spójną opowieść o "eskalacji Zachodu". W tej konstrukcji Polska przedstawiana była jako zaplecze wojny, NATO jako struktura szukająca pretekstu do konfrontacji z Rosją, Ukraina jako państwo prowokujące Sojusz do bezpośredniego udziału w konflikcie, a Stany Zjednoczone jako mocarstwo przeciążone równoczesnymi kryzysami. Celem tego przekazu jest osłabienie odporności społecznej, podważenie sensu dalszego wsparcia Ukrainy oraz wzmacnianie presji psychologicznej wobec państw wschodniej flanki NATO. Monitoring rosyjskich mediów państwowych i propagandowych z okresu 27 maja – 3 czerwca 2026 r. wskazuje na wysoką spójność przekazu dotyczącego Polski, NATO, Ukrainy oraz sytuacji na Bliskim Wschodzie. Analizie poddano otwarte, indeksowane materiały rosyjskich mediów państwowych i kanałów propagandowych, w tym przekazy TASS, RIA oraz treści redystrybuowane przez rosyjski aparat wpływu. W badanym okresie rosyjskie media łączyły w jedną ramę interpretacyjną m.in. poderwanie polskiego i sojuszniczego lotnictwa po rosyjskich uderzeniach na Ukrainę, aktywność wojskową w rejonie Rzeszowa-Jasionki, incydent z dronem w rumuńskim Gałaczu, spór polsko-ukraiński wokół UPA oraz wojnę USA i Izraela z Iranem.

Rosyjska propaganda wobec Polski, NATO i Ukrainy: presja informacyjna, zastraszanie strategiczne i próba wykorzystania kryzysu irańskiego

•

2026-06-05

•

Rosyjski aparat propagandowy w ostatnim tygodniu konsekwentnie łączył kwestie bezpieczeństwa …

Nadanie Odrębnemu Centrum Operacji Specjalnych „Północ” Sił Operacji Specjalnych SZU honorowego miana „imienia Bohaterów UPA” stało się w ostatnich dniach jednym z najintensywniej eksploatowanych tematów w rosyjskim i prorosyjskim obiegu informacyjnym. Sprawa dotyczy realnego i wyjątkowo wrażliwego problemu historycznego: pamięci o zbrodni wołyńskiej, odpowiedzialności OUN-UPA za masowe mordy na ludności polskiej oraz nierozwiązanych kwestii ekshumacji, upamiętnień i języka pojednania. Właśnie ta kombinacja autentycznej traumy historycznej, silnych emocji społecznych i bieżącego kontekstu wojny sprawiła, że rosyjski aparat propagandowy potraktował sprawę jako szczególnie użyteczne narzędzie operacji wpływu wymierzonej w relacje polsko-ukraińskie. Bezpośrednim punktem wyjścia był dekret prezydenta Ukrainy nr 440/2026 z 26 maja 2026 r., nadający jednostce wojskowej honorowe miano „imienia Bohaterów UPA”. W uzasadnieniu odwołano się do „odnowienia historycznych tradycji narodowego wojska” oraz wzorowego wykonywania zadań w obronie integralności terytorialnej i niepodległości Ukrainy. W polskiej pamięci historycznej symbol UPA ma jednak zasadniczo odmienny ciężar niż w części ukraińskiej narracji niepodległościowej. Jest nierozerwalnie związany ze zbrodnią wołyńską, masowymi mordami na ludności polskiej w latach 1943–1945 oraz nierozwiązanymi kwestiami ekshumacji i upamiętnienia ofiar. Według opracowań IPN zbrodnia wołyńska pochłonęła około 100 tys. Polaków, a pion śledczy IPN kwalifikuje ją jako ludobójstwo dokonane przez OUN-B i UPA. Polska reakcja była jednoznacznie krytyczna, ale nie sprowadzała się do zakwestionowania strategicznego znaczenia wsparcia Ukrainy w wojnie przeciwko Rosji. Ministerstwo Spraw Zagranicznych RP wyraziło oburzenie i wskazało, że decyzja o nazwaniu ukraińskiej jednostki imieniem „Bohaterów UPA” może zostać wykorzystana przez rosyjską propagandę do osłabiania relacji polsko-ukraińskich oraz podważania strategicznego partnerstwa Warszawy i Kijowa. MSZ podkreśliło zarazem, że relacje polsko-ukraińskie nie powinny stać się „zakładnikiem trudnej historii”, zwłaszcza w warunkach rosyjskiej agresji przeciwko Ukrainie i zagrożenia dla całego regionu. Podobnie prezydent Karol Nawrocki krytykował decyzję strony ukraińskiej, ale jednocześnie wskazywał, że wspieranie Ukrainy przeciwko Rosji pozostaje strategicznym celem Polski. W tym sensie polskie stanowisko zawierało dwa równoległe komunikaty. Pierwszy dotyczył potrzeby uwzględniania polskiej wrażliwości historycznej w ukraińskiej polityce symbolicznej, zwłaszcza w sprawach związanych z OUN-UPA i zbrodnią wołyńską. Drugi był skierowany do opinii publicznej i sojuszników: spór historyczny nie może zostać przejęty przez Moskwę jako narzędzie rozbijania wspólnego frontu bezpieczeństwa. To właśnie ten drugi element rosyjska propaganda konsekwentnie marginalizowała lub usuwała z przekazu.

Wołyń jako broń informacyjna. Rosyjska operacja wpływu wokół decyzji Kijowa o uhonorowaniu UPA

•

2026-06-02

•

Nadanie Odrębnemu Centrum Operacji Specjalnych „Północ” Sił Operacji Specjalnych SZU …

Rosyjska propaganda wykorzystuje upadek drona na budynek mieszkalny w Rumunii do perswazji, że państwa NATO będą ponosić bezpośrednie konsekwencje wspierania Ukrainy. „Rumuni dostali”. Rosyjska propaganda wykorzystuje incydent w Gałaczu do zastraszania NATO" Incydent zostaje przedstawiony nie jako skutek rosyjskiej agresji i naruszenia przestrzeni powietrznej państwa Sojuszu, lecz jako „naturalna” odpowiedź na politykę Zachodu. Celem narracji jest zastraszanie społeczeństw europejskich, osłabienie poparcia dla Ukrainy oraz podważenie wiarygodności NATO.

Incydent z rosyjskim dronem w Rumunii jako narzędzie zastraszania NATO

•

2026-05-29

•

Rosyjska propaganda wykorzystuje upadek drona na budynek mieszkalny w Rumunii …

nocy z 28 na 29 maja 2026 roku rosyjski dron naruszył przestrzeń powietrzną NATO i uderzył w blok mieszkalny w rumuńskim mieście Gałacz, raniąc dwie osoby. Upadek rosyjskiego drona na budynek mieszkalny w rumuńskim Gałaczu został natychmiast włączony przez rosyjski aparat propagandowy do szerszej operacji narracyjnej wymierzonej w państwa NATO. Według władz Rumunii dron uderzył w blok mieszkalny podczas rosyjskiego ataku na Ukrainę, powodując pożar i raniąc dwie osoby; NATO potępiło zdarzenie jako przejaw lekkomyślnego działania Rosji i zadeklarowało solidarność z Rumunią. Analizowany przekaz propagandowy Kremla nie koncentruje się jednak na odpowiedzialności Rosji za naruszenie przestrzeni powietrznej państwa Sojuszu. Przeciwnie — próbuje przekształcić incydent w komunikat odstraszający: Europa ma zrozumieć, że dalsze wsparcie Ukrainy będzie wiązało się z rosnącym ryzykiem dla jej własnych obywateli, infrastruktury i bezpieczeństwa wewnętrznego.

„Rumuni dostali”. Rosyjska propaganda wykorzystuje incydent w Gałaczu do zastraszania NATO

•

2026-05-29

•

W nocy z 28 na 29 maja 2026 roku rosyjski …

Monitoring rosyjskich "mediów" państwowych i propagandowych z ostatnich siedmiu dni wskazuje na nasilone łączenie kilku pozornie odrębnych tematów: obronności Polski, modernizacji Wojska Polskiego, polityki bezpieczeństwa NATO, wsparcia dla Ukrainy oraz sytuacji wokół Iranu. W rosyjskiej komunikacji propagandowej nie są to osobne wątki informacyjne, lecz elementy jednej konstrukcji narracyjnej. Jej głównym celem jest przedstawienie Zachodu jako obozu przeciążonego strategicznie, niespójnego politycznie, coraz bardziej kosztownego dla własnych społeczeństw i niezdolnego do jednoczesnego reagowania na kilka kryzysów. W tej ramie Polska odgrywa szczególną rolę. Jest przedstawiana jako państwo nadmiernie zmilitaryzowane, emocjonalnie zależne od Stanów Zjednoczonych, agresywne wobec Rosji i gotowe do eskalacji w imieniu NATO oraz Ukrainy. Rosyjskie media wykorzystują zarówno realne wydarzenia — takie jak podrywanie polskich myśliwców, rozmowy o obecności wojsk USA, polsko-brytyjski traktat obronny czy rozwój infrastruktury serwisowej dla Abramsów — jak i manipulacyjne interpretacje tych wydarzeń. Celem nie jest rzetelne opisanie polskiej polityki bezpieczeństwa, lecz przekształcenie działań obronnych w obraz rzekomej militaryzacji i przygotowań do konfrontacji.

Przeciążony Zachód. Rosyjska propaganda zastrasza Zachód i delegitymizuje obronność Polski

•

2026-05-28

•

Rosyjska propaganda buduje obraz „przeciążonego Zachodu”. Polska, NATO, Ukraina i …

Ławrow, Butiagin i propaganda. Kreml wykorzystuje Butiagina do ataku na Polskę, Ukrainę i Zachód

•

2026-05-26

•

Sprawa rosyjskiego archeologa Aleksandra Butiagina (Jak Kreml wykorzystuje sprawę Butiagina …

Przed nadchodzącymi wyborami w Armenii rosyjski aparat propagandowy intensyfikuje przekazy wymierzone w prozachodni kurs Erywania. Ich celem nie jest wyłącznie krytyka rządu Nikola Paszyniana, lecz przede wszystkim mobilizacja środowisk prorosyjskich poprzez wzbudzanie lęku przed konsekwencjami politycznego oddalania się od Moskwy. W analizowanych narracjach wybór geopolityczny Armenii przedstawiany jest nie jako suwerenna decyzja państwa, lecz jako ryzykowny eksperyment prowadzący do wojny, izolacji, ubóstwa i utraty tożsamości narodowej.

Strach jako narzędzie mobilizacji. Rosyjska propaganda przed wyborami w Armenii

•

2026-05-22

•

Przed nadchodzącymi wyborami w Armenii rosyjski aparat propagandowy intensyfikuje przekazy …

Monitoring rosyjskich "mediów" państwowych i aparatu propagandy z ostatnich dni pokazuje próbę zszycia kilku odrębnych wątków w jeden przekaz: Zachód tradycyjnie ma być przedstawiany jako blok agresywny, przeciążony i wewnętrznie niespójny, Polska jako państwo eskalujące napięcie na wschodniej flance, Ukraina jako kosztowny projekt Zachodu, a Iran jako dowód globalnego chaosu wywołanego przez USA. Rosyjski aparat propagandowy w ostatnich dniach konsekwentnie buduje przekaz, w którym Polska, NATO, Ukraina oraz sytuacja wokół Iranu zostają włączone do jednej, spójnej narracji propagandowej o rzekomej utracie kontroli przez Zachód nad bezpieczeństwem międzynarodowym. W badanych materiałach powtarza się kilka stałych motywów: militaryzacja Europy, „agresywna” rola Polski, instrumentalne wykorzystywanie Ukrainy przez państwa zachodnie, słabnąca wiarygodność Stanów Zjednoczonych i NATO oraz ryzyko rozszerzenia konfliktu na kolejne regiony świata. To komunikacja podporządkowana wyraźnemu celowi psychologicznemu i politycznemu: wzbudzać lęk przed wojną, osłabiać poparcie społeczne dla wsparcia Ukrainy, podważać zaufanie do NATO i USA oraz przedstawiać rosyjskie działania wojskowe — w tym sygnały zastraszania nuklearnego — jako wymuszoną odpowiedź na rzekome zagrożenie atakiem ze strony Zachodu.

Nadchodząca wojna – rosyjska operacja psychologiczna zastraszania Zachodu

•

2026-05-21

•

Bez kategorii, publikacje

Rosyjska propaganda łączy Polskę, NATO, Ukrainę i Iran w jedną …

Jak rosyjsko-białoruskie narracje próbują uderzać w polską politykę bezpieczeństwa. W ramach bieżącego monitoringu analizowaliśmy komunikaty kolportowane przez „portale informacyjne” oraz kanały medialne powiązane z białoruskim i rosyjskim aparatem wpływu. Jednym z istotnych elementów tej komunikacji kierowanej do polskiego odbiorcy pozostaje Międzynarodowe Radio Białoruś, pełniące funkcję zewnętrznego narzędzia informacyjno-propagandowego Mińska. Radio to nie ogranicza się do prezentowania oficjalnego stanowiska władz Białorusi, lecz uczestniczy w szerszym procesie kształtowania obrazu Polski, NATO i Zachodu zgodnie z interesem reżimu Alaksandra Łukaszenki oraz rosyjskiego zaplecza propagandowego. Poprzez przekazy polskojęzyczne, pozornie informacyjny format i dobór tematów szczególnie wrażliwych społecznie — takich jak bezpieczeństwo granicy, obecność wojska, migracja, koszty obronności czy sytuacja mieszkańców pogranicza — Międzynarodowe Radio Białoruś wzmacnia narracje mające podważać zaufanie Polaków do własnego państwa i jego instytucji bezpieczeństwa. W tym kontekście program „Tarcza Wschód” został przedstawiony nie jako element odstraszania i ochrony granicy, lecz jako rzekome narzędzie grabieży ziemi, militaryzacji pogranicza, niszczenia lokalnej gospodarki oraz przygotowań Polski i państw bałtyckich do agresji przeciwko Rosji i Białorusi. W tej konstrukcji „Tarcza Wschód” jest przedstawiana jako projekt wymierzony w obywateli. Wojsko Polskie zostaje ukazane nie jako instytucja odpowiedzialna za ochronę granic i bezpieczeństwo mieszkańców, ale jako siła, która rzekomo odbiera ludziom ziemię, ogranicza ich codzienne życie i podporządkowuje regiony przygraniczne logice wojskowej. To typowy mechanizm propagandowy: realne pytania społeczne zostają przechwycone, wyostrzone emocjonalnie i wpisane w antypaństwową oraz antynatowską narrację. Od programu obronnego do opowieści o „grabieży” Główna teza analizowanej propagandy brzmi: państwo polskie, pod pretekstem bezpieczeństwa, militaryzuje Podlasie i inne obszary przygraniczne, odbierając mieszkańcom kontrolę nad ich ziemią, niszcząc lokalną gospodarkę oraz przygotowując się do wojny przeciwko tzw. Państwu Związkowemu Rosji i Białorusi. To narracja skonstruowana tak, aby jednocześnie wzbudzać lęk społeczny, osłabiać zaufanie do państwa, delegitymizować Wojsko Polskie i wpisywać działania obronne Polski w rosyjsko-białoruską opowieść o „agresywnym NATO”. Propaganda działa tu na kilku poziomach. Lokalnie mówi o ziemi, domach, polach, turystyce, agroturystyce i codziennym życiu mieszkańców. Politycznie sugeruje brak dialogu, tajność decyzji i instrumentalne traktowanie obywateli przez władze. Strategicznie przedstawia „Tarczę Wschód” jako dowód przygotowań do konfrontacji z Rosją i Białorusią. Wiodące narracje propagandowe „Polskie wojsko odbiera obywatelom ziemię” Najsilniejszym elementem przekazu jest narracja o rzekomym przejmowaniu prywatnych gruntów. Propaganda posługuje się określeniami takimi jak „wywłaszczenie”, „grabież gruntów” czy „odbieranie ziemi”, aby zbudować obraz państwa naruszającego podstawowe prawa obywateli. To zabieg szczególnie skuteczny psychologicznie, ponieważ dotyka własności prywatnej, ziemi rodzinnej i bezpieczeństwa ekonomicznego. W takim ujęciu obywatel nie jest chroniony przez państwo, lecz staje się jego ofiarą. Wojsko nie broni mieszkańców, ale zostaje przedstawione jako zagrożenie dla ich majątku i stabilności życiowej. „Podlasie zostanie zamienione w przyszły poligon” Druga narracja lokalizuje zagrożenie w konkretnym regionie. Podlasie zostaje przedstawione jako obszar, który państwo ma rzekomo poświęcić na potrzeby wojskowe. Pojęcie „przyszłego poligonu” jest wyjątkowo sugestywne: kojarzy się z hałasem, zniszczonym krajobrazem, ograniczeniami w życiu codziennym, obecnością wojska i brakiem perspektyw rozwojowych. Celem tego przekazu jest przekonanie mieszkańców, że region przygraniczny nie będzie już normalną przestrzenią życia, pracy i inwestycji, lecz strefą podporządkowaną logice wojskowej. Propaganda próbuje więc odwrócić sens programu: zamiast ochrony społeczności lokalnych pokazuje ich rzekome poświęcenie. „Tarcza Wschód zniszczy turystykę, rolnictwo i lokalną gospodarkę” Kolejny wątek uderza w ekonomiczne obawy mieszkańców. Rowy przeciwczołgowe, zapory, umocnienia i infrastruktura wojskowa są przedstawiane jako elementy, które mają zniszczyć turystykę, agroturystykę, rolnictwo i atrakcyjność inwestycyjną regionu. To narracja strachu ekonomicznego. Jej celem jest przekonanie odbiorców, że program obronny przyniesie nie bezpieczeństwo, ale straty finansowe, odpływ turystów, spadek wartości nieruchomości i trwałą marginalizację regionu. Propaganda nie analizuje rzeczywistych rozwiązań kompensacyjnych, procedur ani skali oddziaływania inwestycji. Zamiast tego buduje obraz nieodwracalnej degradacji lokalnego życia. „Warszawa decyduje bez dialogu z mieszkańcami” Silnym elementem przekazu jest przeciwstawienie „Warszawy” lokalnym społecznościom. Decyzje mają zapadać daleko od ludzi, których dotyczą, a mieszkańcy pogranicza mają być pozbawieni wpływu na swoją przyszłość. To klasyczny schemat konfliktu centrum–peryferie: władza centralna zostaje przedstawiona jako arogancka, odległa i niewrażliwa na lokalne potrzeby. Propaganda nie musi udowadniać, że dialogu nie było. Wystarczy sugestia, że decyzje są podejmowane „ponad głowami mieszkańców”, aby wzmocnić poczucie krzywdy, opuszczenia i nieufności wobec państwa. „Codzienność mieszkańców zostanie podporządkowana wojsku” Przekaz sugeruje również, że mieszkańcy pogranicza będą żyć w atmosferze stałego napięcia, pod presją obecności wojska i infrastruktury obronnej. W tej narracji bezpieczeństwo nie oznacza ochrony, lecz lęk, ograniczenia i utratę normalności. To ważny zabieg emocjonalny. Propaganda przenosi debatę z poziomu strategii państwa na poziom codziennych doświadczeń: domu, gospodarstwa, dzieci, lokalnego biznesu, turystów i spokoju życia. Dzięki temu przekaz staje się bardziej przystępny dla odbiorców niezainteresowanych geopolityką, ale wrażliwych na tematy związane z własnym bezpieczeństwem i stabilnością. „Polska i państwa bałtyckie przygotowują agresję przeciwko Rosji i Białorusi” Najbardziej strategiczny element narracji polega na odwróceniu znaczenia działań obronnych. Umocnienia graniczne, infrastruktura wojskowa i wzmacnianie odporności państwa zostają przedstawione jako dowód przygotowań do agresji. Polska, Litwa i Łotwa są pokazywane jako państwa eskalujące napięcie, natomiast Rosja i Białoruś jako strony rzekomo zagrożone działaniami NATO. To charakterystyczny mechanizm rosyjsko-białoruskiej propagandy: działania odstraszające są opisywane jako prowokacja, a potencjalna reakcja Moskwy lub Mińska jako wymuszona „obrona”. W efekcie odbiorca otrzymuje odwrócony obraz rzeczywistości: państwo wzmacniające własną granicę zostaje przedstawione jako agresor. „Pieniądze zostaną zmarnowane lub sprzeniewierzone” W przekazie pojawia się również wątek korupcyjny. Sugestia, że środki przeznaczone na program zostaną sprzeniewierzone, nie służy analizie finansów publicznych, lecz podważeniu zaufania do całego przedsięwzięcia. Program obronny ma być widziany nie jako inwestycja w bezpieczeństwo, ale jako podejrzany mechanizm marnowania publicznych pieniędzy. To narracja antyinstytucjonalna. Jej celem jest obniżenie zaufania do państwa, wojska, zamówień publicznych i decyzji podejmowanych w obszarze bezpieczeństwa narodowego. Mechanizm manipulacji: realny problem, fałszywa interpretacja Siła analizowanego przekazu polega na tym, że nie jest on całkowicie oderwany od realnych tematów społecznych. Kwestie konsultacji, ochrony własności prywatnej, rekompensat, wpływu inwestycji na turystykę czy komunikacji z mieszkańcami rzeczywiście mogą wymagać jasnego wyjaśniania. Propaganda nie dąży jednak do rozwiązania tych problemów. Jej celem jest ich instrumentalizacja. Mechanizm działania jest prosty: realne pytanie zostaje przekształcone w gotową oskarżycielską tezę. Zamiast dyskusji o procedurach pojawia się opowieść o grabieży. Zamiast rozmowy o ochronie ludności — obraz militaryzacji codzienności. Zamiast debaty o inwestycji obronnej — sugestia przygotowań do wojny ofensywnej. W ten sposób lokalne obawy zostają połączone z geopolityczną narracją korzystną dla Moskwy i Mińska. Psychologiczny wymiar przekazu Najważniejszym narzędziem tej propagandy jest lęk. Przekaz uruchamia strach przed utratą ziemi, domu, gospodarstwa, dochodów i kontroli nad własnym życiem. Wzmacnia także gniew wobec władz, poczucie opuszczenia przez państwo oraz przekonanie, że decyzje zapadają daleko od obywateli i bez ich udziału. Propaganda wykorzystuje również mechanizm utraty kontroli. Ziemia, dom i lokalny biznes są symbolami stabilności. Jeżeli odbiorca uwierzy, że państwo może je ograniczyć lub odebrać, jego reakcja emocjonalna będzie znacznie silniejsza niż w przypadku abstrakcyjnej debaty o bezpieczeństwie narodowym. Właśnie dlatego przekaz nie mówi wyłącznie o NATO, Rosji czy granicy, ale o „twojej ziemi”, „twoim domu”, „twoim regionie” i „twojej przyszłości”. Cel operacyjny: osłabić zaufanie i akceptację społeczną Analizowana narracja pełni kilka funkcji jednocześnie. Po pierwsze, ma osłabić społeczne poparcie dla programu „Tarcza Wschód”, szczególnie wśród mieszkańców regionów przygranicznych. Po drugie, delegitymizuje Wojsko Polskie, przedstawiając je jako instytucję przymusu, a nie ochrony. Po trzecie, wzmacnia antyrządowe i antypaństwowe emocje, sugerując tajność, arogancję i nieuczciwość władz. Po czwarte, wpisuje polskie działania obronne w szerszą rosyjsko-białoruską narrację o NATO jako strukturze agresywnej. Najbardziej niebezpieczne jest połączenie lokalnych obaw z przekazem strategicznym przeciwnika. Mieszkaniec pogranicza, który martwi się o gospodarstwo, pole lub działalność turystyczną, zostaje wciągnięty w opowieść, według której Polska przygotowuje agresję, NATO militaryzuje region, a zwykli ludzie są ofiarami własnego państwa. W ten sposób autentyczne emocje społeczne mogą zostać wykorzystane do osłabiania odporności państwa. Podsumowanie Propaganda wymierzona w program „Tarcza Wschód” opiera się na połączeniu kilku narracji: o wywłaszczeniach, niszczeniu Podlasia, końcu turystyki, ograniczeniu prawa własności, braku dialogu, militaryzacji codzienności oraz rzekomych przygotowaniach Polski i państw bałtyckich do agresji przeciwko Rosji i Białorusi. Jej siła polega na tym, że nie atakuje programu wyłącznie z poziomu geopolityki, lecz sprowadza go do poziomu codziennych lęków mieszkańców. W propagandowej konstrukcji państwo nie chroni obywateli, lecz ich poświęca. Wojsko nie zwiększa bezpieczeństwa, lecz odbiera ziemię. Infrastruktura obronna nie odstrasza potencjalnego agresora, lecz niszczy lokalną gospodarkę. Warszawa nie zarządza bezpieczeństwem, lecz narzuca decyzje regionom. To celowo zbudowany obraz, którego zadaniem jest osłabienie zaufania do państwa i podważenie społecznej akceptacji dla inwestycji obronnych. Całość należy ocenić jako klasyczny przekaz antypaństwowy i prorosyjsko-białoruski, wykorzystujący lokalne obawy do delegitymizacji polskiej polityki bezpieczeństwa. Jego celem nie jest prosta krytyka „Tarczy Wschód”, ale szersze podważenie sensu wzmacniania obronności Polski, przedstawienie NATO jako struktury agresywnej oraz utrwalenie przekonania, że mieszkańcy wschodniej Polski są ofiarami decyzji własnego państwa.

„Tarcza Wschód” w propagandowym zwierciadle reżimu Łukaszenki

•

2026-05-19

•

Jak rosyjsko-białoruskie narracje próbują uderzać w polską politykę bezpieczeństwa. W …

Białoruska propaganda rozwija przekaz wymierzony w program „Tarcza Wschód”, przedstawiając polską inwestycję obronną nie jako element wzmacniania bezpieczeństwa państwa, lecz jako zagrożenie dla mieszkańców pogranicza. W narracjach kierowanych do polskiego odbiorcy program zostaje opisany jako projekt rzekomej militaryzacji Podlasia, ograniczania prawa własności, niszczenia lokalnej gospodarki oraz przygotowań Polski i państw bałtyckich do agresji przeciwko Rosji i Białorusi. Jednym z głównych motywów tej operacji informacyjnej jest teza, że Podlasie zostanie zamienione w „przyszły poligon”. Przekaz ten ma wywołać u mieszkańców poczucie zagrożenia, niepewności i opuszczenia przez państwo. Region przygraniczny nie jest w tej narracji przedstawiany jako obszar wzmacniany pod względem bezpieczeństwa, lecz jako przestrzeń poświęcana na potrzeby wojska.

Białoruska propaganda uderza w „Tarczę Wschód”

•

2026-05-15

•

Dezinformacja o wywłaszczeniach, „poligonie” i militaryzacji Podlasia. Białoruska propaganda rozwija …

Rosyjska propaganda coraz wyraźniej próbuje przesunąć uwagę odbiorców ku szerszemu obrazowi rzekomo nieuchronnej wojny europejskiej. W takim przekazie Ukraina przestaje być samodzielnym państwem broniącym swojej suwerenności, a staje się jedynie polem starcia Rosji z Zachodem. Polska, państwa bałtyckie, Finlandia, Szwecja i cały region Morza Bałtyckiego zostają natomiast wpisane w mapę przyszłej konfrontacji. Analizowany przekaz rosyjskiej propagandy, oparty na tezie o „nadchodzącej wojnie europejskiej”, jest przykładem perswazji, która jednocześnie straszy, mobilizuje, usprawiedliwia i "oswaja" odbiorców z coraz bardziej agresywnym myśleniem o polityce międzynarodowej. To konstrukcja informacyjna, której celem jest oswojenie odbiorcy z myślą, że wojna Rosji z NATO jest prawdopodobna, logiczna, a być może nawet konieczna.

Propaganda strachu. Polska, Ukraina, Bałtyk i NATO w rosyjskiej operacji zastraszania

•

2026-05-14

•

Rosyjska propaganda coraz wyraźniej próbuje przesunąć uwagę odbiorców ku szerszemu …

Monitoring wybranych rosyjskich mediów państwowych i propagandowych z okresu 29 kwietnia–6 maja 2026 r. wskazuje na kontynuację przekazów wymierzonych w Polskę, NATO, Ukrainę oraz zachodni system bezpieczeństwa. Analizowane narracje nie funkcjonują jako odrębne komunikaty, lecz jako elementy jednej operacji informacyjnej: Rosja przedstawiana jest w niej jako państwo reagujące defensywnie, natomiast Polska, NATO i Ukraina jako źródła eskalacji, destabilizacji oraz zagrożenia wojennego. W badanej propagandzie szczególnie widoczne były przekazy ukazujące Polskę jako państwo wciągające Europę w konflikt z Rosją, NATO jako strukturę agresywną, lecz jednocześnie słabą i niewydolną, a Ukrainę jako narzędzie zachodniej polityki konfrontacyjnej. Ważnym komponentem tej operacji informacyjnej była również sytuacja wokół Iranu, wykorzystywana przez rosyjskie media jako dowód rzekomego przeciążenia strategicznego Stanów Zjednoczonych i całego Zachodu.

Rosyjska operacja propagandowa: Polska jako zagrożenie, NATO jako słabość, Ukraina jako obciążenie

•

2026-05-13

•

Monitoring wybranych rosyjskich „mediów” państwowych i propagandowych (funkcjonujących w szarej …

English

Najnowsza aktywność

„Spisek Zachodu”. Rosyjska propaganda wobec wyborów parlamentarnych w Armenii

•

2026-06-09

•

Monitoring rosyjskiego aparatu propagandy po wyborach parlamentarnych w Armenii wskazuje na uruchomienie operacji narracyjnej wymierzonej w legitymację procesu wyborczego, mandat polityczny Nikola …

Rosyjska propaganda wobec Polski, NATO i Ukrainy: presja informacyjna, zastraszanie strategiczne i próba wykorzystania kryzysu irańskiego

•

2026-06-05

•

Rosyjski aparat propagandowy w ostatnim tygodniu konsekwentnie łączył kwestie bezpieczeństwa Polski, aktywności NATO, wsparcia dla Ukrainy oraz sytuacji wokół Iranu w jedną …

Wołyń jako broń informacyjna. Rosyjska operacja wpływu wokół decyzji Kijowa o uhonorowaniu UPA

•

2026-06-02

•

Nadanie Odrębnemu Centrum Operacji Specjalnych „Północ” Sił Operacji Specjalnych SZU honorowego miana „imienia Bohaterów UPA” stało się w ostatnich dniach jednym z …

„Rumuni dostali”. Rosyjska propaganda wykorzystuje incydent w Gałaczu do zastraszania NATO

•

2026-05-29

•

W nocy z 28 na 29 maja 2026 roku rosyjski dron naruszył przestrzeń powietrzną NATO i uderzył w blok mieszkalny w rumuńskim …

Przeciążony Zachód. Rosyjska propaganda zastrasza Zachód i delegitymizuje obronność Polski

•

2026-05-28

•

Rosyjska propaganda buduje obraz „przeciążonego Zachodu”. Polska, NATO, Ukraina i Iran w jednej operacji narracyjnej. Monitoring rosyjskich „mediów” państwowych i propagandowych z …