Narracje dezinformacyjne dotyczące „operacji polskiej” NKWD stanowią element długofalowej strategii wybielania odpowiedzialności Związku Radzieckiego za masowe zbrodnie na ludności polskiej w latach 1937–1938. Zarówno w okresie sowieckim, jak i we współczesnej polityce informacyjnej Federacji Rosyjskiej, podejmowane są próby relatywizowania, zaprzeczania lub “usprawiedliwiania” tej zbrodni. Kluczowe linie przekazu obejmują przedstawianie operacji jako legalnego działania kontrwywiadowczego, oskarżanie ofiar o działalność wywrotową lub kolaborację z faszyzmem, zrzucanie winy na lokalnych funkcjonariuszy oraz całkowite negowanie faktu przeprowadzenia operacji. Dodatkowo, wszelkie działania upamiętniające ofiary przedstawiane są jako rusofobiczne prowokacje inspirowane przez Polskę i Zachód. Celem tych narracji jest nie tylko zatarcie odpowiedzialności historycznej, lecz także delegitymizacja współczesnych postulatów pamięci i sprawiedliwości.

Wybrane narracje dezinformacyjne:

🔴 „Operacja polska” była zgodną z prawem akcją kontrwywiadowczą, a nie aktem ludobójstwa.
🔴 Działania upamiętniające ofiary operacji polskiej stanowią element kampanii antyrosyjskiej i przejaw polskiej rusofobii.
🔴 Represjonowani Polacy byli prowokatorami oraz współpracownikami reżimów faszystowskich.
🔴 Tragedia ofiar była rezultatem przekroczeń uprawnień przez lokalnych funkcjonariuszy, a nie wynikiem decyzji Stalina.
🔴Rzekoma „operacja polska” nigdy nie miała miejsca.

Zapraszamy do zapoznania się z raportem: Zapomniane ludobójstwo, aktywna dezinformacja – operacja polska NKWD w narracyjnej ofensywie Moskwy – Disinfo Digest