Kluczowe narracje rosyjskiej propagandy wymierzone w suwerenność i integralność terytorialną państw bałtyckich oraz dezinformacja o rzekomym zagrożeniu militarnym dla Rosji i Białorusi.
W ostatnich dniach października rosyjskie środowisko propagandowe kontynuowało działania informacyjne wymierzone w Litwę, Łotwę i Estonię. W rozpowszechnianych przekazach powracają próby kwestionowania historycznych podstaw państwowości i integralności terytorialnej państw bałtyckich, dyskredytowania ich polityki bezpieczeństwa oraz dezinformacyjnego przedstawiania wzmacniania wschodniej flanki NATO jako działań prowokacyjnych, zagrażających Rosji i Białorusi. Wspólnym elementem tych narracji jest podważanie prawa państw regionu do samodzielnego określania kierunków polityki obronnej i budowania zdolności odstraszania.
Jednym z rozpoznanych kierunków oddziaływania jest instrumentalne wykorzystanie historii do podważania suwerenności terytorialnej Litwy. 27 października rosyjskie kanały propagandowe przedstawiły Wilno jako „prezent” Związku Radzieckiego, sugerując, że współczesna przynależność miasta do Litwy jest rezultatem przychylności Moskwy. Przekaz przemilczał kontekst sowieckiej agresji na Polskę w 1939 roku oraz późniejszej okupacji Litwy. Konstrukcja ta służy utrwalaniu przekonania, że granice państw bałtyckich są pochodną historycznych decyzji rosyjskiego mocarstwa, a nie wyrazem ich suwerennej państwowości.
Podobny mechanizm podważania integralności terytorialnej zaobserwowano wobec Estonii. W rosyjskojęzycznych kanałach internetowych rozpowszechniano postulaty autonomii Narwy i wschodnich regionów kraju, promując koncepcję tak zwanej Narewskiej Republiki Ludowej. Kampania, była rozpoznana już w marcu 2026 roku przez estońskie służby bezpieczeństwa jako operacja informacyjna, wykorzystywała hasła separatystyczne i odwołania do sytuacji ludności rosyjskojęzycznej. Jej przekaz nawiązywał do mechanizmów propagandowych stosowanych przez Rosję wobec wschodniej Ukrainy. Nie potwierdzono jednak istnienia znaczącego lokalnego ruchu separatystycznego.
Równolegle rosyjska propaganda rozwija fałszywe narracje przedstawiające działania obronne Litwy, Łotwy i Estonii jako źródło destabilizacji militarnej regionu. Ćwiczenia NATO, rozmieszczanie wojsk sojuszniczych oraz budowa umocnień granicznych opisywane są jako przygotowania do konfrontacji z Rosją i Białorusią. W publikacjach propagandowych z 28 października kraje bałtyckie przedstawiono jako terytoria wykorzystywane przez NATO do prowokowania Rosji, a prowadzone ćwiczenia wojskowe określono jako działania konfrontacyjne. Propaganda odwraca w ten sposób zależność między zagrożeniem a reakcją obronną, przypisując odpowiedzialność za napięcia państwom wzmacniającym własne bezpieczeństwo, przy jednoczesnym pomijaniu rosyjskiej agresji przeciwko Ukrainie.
Szczególnie istotnym elementem bieżącego oddziaływania jest wykorzystanie obaw przed bezpośrednią wojną NATO z Rosją, w tym przed eskalacją nuklearną. Rosyjskie przekazy propagandowe przedstawiają państwa bałtyckie jako nieodpowiedzialnych sojuszników, których polityka może wciągnąć Stany Zjednoczone w konflikt zbrojny.
Rozpoznane narracje tworzą spójny schemat oddziaływania informacyjnego, w którym podważanie suwerenności i integralności terytorialnej państw bałtyckich łączy się z przedstawianiem ich polityki obronnej jako zagrożenia dla pokoju w Europie. Rosyjska propaganda zmierza do utrwalania perswazji, że państwa regionu nie dysponują pełną samodzielnością polityczną, a ich bezpieczeństwo powinno pozostawać podporządkowane interesom strategicznym Moskwy. Z perspektywy Polski szczególne znaczenie ma wykorzystywanie tych przekazów do delegitymizowania wzmacniania wschodniej flanki NATO, osłabiania wiarygodności zobowiązań sojuszniczych oraz normalizowania rosyjskich roszczeń do szczególnej pozycji w kształtowaniu porządku bezpieczeństwa Europy Środkowo-Wschodniej.